thumb|200px|Pomnik Kimona w Larnace na Cyprze Kimon (gr. , łac. Cimon; ur. ok. 510, zm. 449 p.n.e.) – wódz i polityk ateński.
Pochodzenie Kimon pochodził z zamożnego, znanego rodu Filaidów. Był synem (z drugiego małżeństwa) wodza ateńskiego Miltiadesa. Matką Kimona była Hegesipylla, córka Orolusa, króla Tracji. Miltiades, ojciec Kimona, zmarł w więzieniu, ponieważ nie był w stanie zapłacić grzywny, którą mu wymierzono. Po jego śmierci dług spłacił Kimon. Przyrodnią siostrą Kimona była Elpinika.
Działalność polityczna Kimon był arystokratą, należącym do najbogatszych ludzi w Atenach. We wczesnej młodości zyskał opinię birbanta i człowieka zdeprawowanego, lecz wkrótce odznaczył się nakłaniając Ateńczyków do pomysłu Temistoklesa, by bitwę pod Salaminą stoczyć na morzu. Dążył do sojuszu wszystkich polis greckich i wspólnej walki z Persją. Protestował przeciw antyspartańskiej polityce Temistoklesa i jego następców. Miał przekonania umiarkowanie demokratyczne. Słynący z łaskawości, cieszący się dobrymi koneksjami (jego żona, Isodyke, wywodziła się z potężnego rodu Alkmeonidów), stanął na czele konserwatywnej opozycji, przeciwstawnej do radykalnych demokratów Efialtesa i Peryklesa. Kimon blokował radykalne reformy i opowiadał się za dawną polityką wrogości wobec Persów i przyjaźni ze Spartą.