W II Rzeczypospolitej został sekretarzem Zjednoczonych Stronnictw Ludowych. W sierpniu 1922 zawarł wraz ze skupioną wokół niego grupą opozycyjną „Lewica Ludowa” sojusz wyborczy z Polskim Stronnictwem Ludowym „Wyzwolenie”, wstąpił również do tej partii. Od 16 marca 1925 członek Zarządu Głównego Związku Polskich Stronnictw Ludowych, w maju 1926 wybrany wiceprezesem ZG PSL „Wyzwolenie”, był nim również w 1923. Był inicjatorem powołania 10 stycznia 1926 w Wadowicach Chłopskiego Stowarzyszenia Politycznego „Wyzwolenie”. W okresie 1922–1931 wydawca tygodnika „Chłopski Sztandar”, organu PSL „Wyzwolenie”. Poparł wraz z partią przewrót majowy w 1926, jednak od 1927 pozostawał w opozycji do rządów sanacji. 14 czerwca 1929 został ponownie wybrany wiceprezesem ZG PSL „Wyzwolenie”, działał także w Wydziale Samorządowym przy ZG. Po rozwiązaniu przez władze Związku Wójtów współtworzył Związek Przedstawicieli Pracowników Samorządowych, którego był prezesem w powiecie wadowickim. Jako działacz samorządowy wydawał czasopisma „Samorząd Małopolski” (1928–1929) i „Samorząd Ludowy” (1929–1930), decyzją premiera Felicjana Sławoja Składkowskiego pozbawiony stanowiska wójta Choczni.