Zdobył ponadto dwa medale w zawodach indywidualnych: złoty na MŚ 1949 i brązowy MŚ 1950 (za Francuzem Michelem Pécheux) i MŚ 1958 (za Duńczykiem Mogensem Lüchowem i Szwedem Carlem Forssellem).
Po zakończeniu kariery był działaczem i trenerem. W latach 1949–1972 pisał także felietony dla La Gazzetta dello Sport.
Szermierzami byli również jego ojciec, Giuseppe Mangiarotti, bracia Edoardo i Mario oraz bratanica, Carola Mangiarotti.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Londyn 1948) Kategoria:Włoscy olimpijczycy (Helsinki 1952) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1952 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Włoscy działacze sportowi Kategoria:Włoscy medaliści olimpijscy Kategoria:Włoscy trenerzy szermierki Kategoria:Włoscy szermierze Kategoria:Zmarli w 2010