Równocześnie wielokrotnie zdobywał medale we florecie. Na mistrzostwach świata w Lizbonie (1947) był trzeci indywidualnie, plasując się za Christianem d’Oriolą i Manlio Di Rosą. W kolejnych startach był ponownie trzeci na MŚ 1949 (za d’Oriolą i Renzo Nostinim) oraz drugi na MŚ 1951 (za Manlio Di Rosą), MŚ 1953 i MŚ 1954 (za d’Oriolą). Ponadto zdobywał medale w turniejach drużynowych: złote na MŚ 1949, MŚ 1950, MŚ 1954 i MŚ 1955, srebrne podczas MŚ 1951 i MŚ 1953 oraz brązowy na MŚ 1958.
Podczas IO 1956 i IO 1960 był chorążym reprezentacji Włoch.
W 1977 został odznaczony brązowym Orderem Olimpijskim, a w 2002 srebrnym. W latach 1981–1984 był sekretarzem generalnym Międzynarodowej Federacji Szermierczej (FIE).
Szermierzami byli także jego ojciec, Giuseppe, bracia Dario i Mario oraz córka, Carola Mangiarotti.
Starty olimpijskie Berlin 1936 szpada – złoto w drużynie Londyn 1948 floret – srebro w drużynie szpada – brąz indywidualnie i srebro w drużynie Helsinki 1952 floret – srebro indywidualnie i w drużynie szpada – złoto indywidualnie i w drużynie Melbourne 1956 floret – złoto w drużynie szpada – brąz indywidualnie i złoto w drużynie Rzym 1960 floret – srebro w drużynie szpada – złoto w drużynie
Przypisy
Linki zewnętrzne