Ze łzami rozpaczy Zubeidaa wysłuchała, jak jej podporządkowany ojcu mąż trzykrotnie mówi do niej „rozwodzę się z tobą”. Gdy Riyaz miał rok, w domu pojawiła się „ciotka” Rose, od której Zubeidaa uczyła się kiedyś tańca. Z ciężkim sercem patrzyła na smutek osamotnionej, porzuconej Zubeidy. Chciała jej pomóc wyjść z zamknięcia domu rodziców, nauczyć się od nowa cieszyć życiem. Pewnego razu zabrała ją na imprezę towarzyską. Podczas gry w polo piękność Zubeidy oczarowała maharadżę Vijayendrę Singha (Manoj Bajpai). Zakochany Raja zaczął obsypywać spragnioną miłości kobietę kwiatami i słodkimi słowami. Wzruszyła ją czułość jego spojrzeń. Odpowiedziała miłością. Ona, rozwiedziona muzułmanka zgodziła się poślubić hindusa, maharadżę. Nie odstraszyła jej nawet świadomość tego, że będzie drugą żoną księcia, ożenionego w 12 roku życia z radźpucką księżniczką Czandrapuru. Wstrząśnięta jej decyzją matka zgodziła się na ślub pod warunkiem, że pozostawi ona swojego syna na wychowanie dziadkom. Zubeidaa wybrała miłość mężczyzny tracąc miłość dziecka. Uszczęśliwiona wyjechała z Rają do jego księstwa Fatehpur.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zubeidaa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.