Fabuła Jest schyłek Republiki Weimarskiej. Nastoletnia Manuela von Meinhardis po śmierci swoich rodziców zostaje wysłana przez rodzinę do szkoły z internatem dla dziewcząt z dobrych domów. Manuela nie może zaaklimatyzować się w nowym środowisku pełnym rygorów – zamyka się w sobie i stroni od rówieśniczek. Jedyną osobą, u której Manuela znajduje zrozumienie i odrobinę ciepła jest nauczycielka, Elise von Bernburg. Uczennicę i nauczycielkę połączy emocjonalna więź – przyjaźń, która wkrótce przerodzi się w poważniejsze uczucie.
Odbiór filmu i nagrody Obraz filmowy przyniósł uznanie jego twórcom: w 1932 roku reżyserka otrzymała nagrodę publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji w kategorii najlepsze wykonanie techniczne, a w 1934 nagrodę Kinema Junpo w Tokio w kategorii najlepszego filmu zagranicznego, dostęp 2008-11-24.. Mimo to wzbudził kontrowersje w kraju ze względu na jawną krytykę pruskiego modelu wychowania oraz przedstawienie gorszącej wówczas miłości między kobietami. Szczególne wzburzenie wywołało dopuszczenie na ekran uczucia między nauczycielką i uczennicą. Film spotkał się z szykanami ze strony władz w Niemczech – znalazł się na indeksie zakazanych przez nazistów filmów i próbowano zniszczyć wszystkie jego kopie.