Przejście graniczne w nowym układzie urbanistycznym rozlokowane było na obszarze 34 ha i wzniesionych zostało około 30 budynków różnej konstrukcji. Składało się z dwóch bliźniaczych części: północnej (wywóz z terytorium Polski) i południowej (przywóz na terytorium Polski). Wszystkie obiekty w części północnej miały swoje odpowiedniki w części południowej. W części północnej usytuowana była płyta postojowa dla samochodów ciężarowych mogąca pomieścić 148 pojazdów. Podobna płyta, znajdująca się w części południowej mieściła 187 pojazdów. Na przejściu znajdowały się ponadto kantyny, siedziby agencji celnych, kantory wymiany walut, WC, a także publiczne automaty telefoniczne, zarówno polskie, jak i niemieckie. Obsługiwane było przez około 700 osób z poszczególnych służb granicznych: Straż Graniczna, BGS, Urząd Celny Polski i Niemiec oraz agencje i spedycje.
Dane statystyczne W 1996 w ciągu doby granicę przekraczało od około 10000 do 15000 osób, 4000 do 5000 pojazdów, oraz od 1600 do 2000 pojazdów ciężarowych. W okresie letnim ilość odprawianych osób i samochodów wzrastała o 70%.