Wiosną 1648 hetman wielki koronny Mikołaj Potocki podzielił swoje wojska na cztery dywizje. Dwie wysłał na Zaporoże – jedną Dnieprem na czajkach, a drugą, pod dowództwem Stefana Potockiego, lądem. Trzecia dywizja pod osobistym dowództwem hetmana wielkiego pełniła funkcję odwodu strategicznego. Ponadto na Zadnieprzu pozostawała dywizja księcia Jaremiego Wiśniowieckiego. Licząca 111 koni chorągiew króla Władysława IV wchodziła w skład „dywizji hetmanów” i 23 maja stanęła w obozie pod Korsuniem.
W 1655 chorągiew husarska królewska licząca około 175 koni bronił Krakowa przed wojskami szwedzkimi.
Wiosną 1660 pokój oliwski zakończył wojnę ze Szwecją. Król Jan Kazimierz jeszcze w tym samym roku postanowił zakończyć wojnę polsko-rosyjską. Uderzenie sił głównych miały osłaniać dwie dywizje litewskie wzmocnione dywizją koronną Stefana Czarnieckiego. W skład tej ostatniej wchodziła chorągiew husarska królewska Jana Kazimierza pod wojewodą ruskim Stefanem Czarnieckim. W czerwcu 1660 liczyła 201 koni.
Chorągiew wzięła również udział w bitwie pod Warką 7 kwietnia 1656. Walczył pod Stefanem Czarneckim i dysponował 201 końmi. Nie brała udziału w bitwie pod Warszawą pod koniec lipca 1656, gdyż została w tym czasie skierowana w inny rejon działań zbrojnych.