Wraz z rozwojem sieci dekanalnej w diecezjach rola archidiakonów malała. Ograniczano ich kompetencje poprzez ustanawianie urzędu oficjała generalnego (sądowego) oraz wikariusza biskupiego ds. duszpasterskich (vicarius in spiritualibus), często sprawowanego przez jedną osobę. Po soborze trydenckim archidiakoni mogli wizytować parafie jedynie na polecenie biskupa. Urząd archidiakona nabrał charakteru honorowego, jakkolwiek w niektórych diecezjach w Polsce próbowano podtrzymać jego status. Upadek Rzeczypospolitej w XVIII wieku i związana z nim reorganizacja struktur kościelnych doprowadziła do zniesienia archidiakonatów. W niektórych kapitułach katedralnych tytuł archidiakona pozostał jako honorowy (np. kapituła katedralna warszawska).
Zobacz też Podział administracyjny Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce (1772)
Przypisy
Kategoria:Jednostki podziału administracyjnego Kościoła Kategoria:Kościół katolicki w I Rzeczypospolitej