Order Świętego Jerzego, pełna nazwa: Order Wojskowy Świętego Męczennika i Zwycięzcy Jerzego (ros. Военный орден Св. Великомученика и Победоносца Георгия) – carski rosyjski order wojskowy i jedno z najwyższych rosyjskich odznaczeń w latach 1769–1917. W 1992 odnowiony jako najwyższe odznaczenie wojskowe Rosji, pod nazwą Order św. Jerzego (Орден Святого Георгия).
Historia Został ustanowiony 26 listopada 1769 roku przez carycę Katarzynę II; następnego dnia zatwierdzono pierwszy statut orderu.
Podzielony był początkowo na cztery klasy, później dołączono kilka dodatkowych odznaczeń honorowych: I klasa – (wielka wstęga) krzyż wielki noszony na wstędze z trzech czarnych i dwóch żółtopomarańczowych pasków, zakładanej przez prawe ramię pod mundurem oraz czteropromienna gwiazda po lewej stronie piersi, II klasa – (komandoria z gwiazdą) duży krzyż noszony na wstążce na szyi oraz czteropromienna gwiazda po lewej stronie piersi, III klasa – (komandoria) mniejszy krzyż na wstążce na szyi, IV klasa – (krzyż kawalerski) mały krzyż na wstążce po lewej stronie piersi, dodatkowo szable z oznaką orderową na gardzie: Broń Świętego Jerzego i Broń Złota, oraz czterostopniowy z nieemaliowanym krzyżem na wstążce Krzyż Świętego Jerzego, a także czterostopniowy Medal Świętego Jerzego.