Z uwagi na małą liczbę odniesień do Jozjasza w Księdze Jeremiasza, niektórzy egzegeci przesuwają powołanie Jeremiasza na czas po bitwie pod Megiddo w 609 p.n.e., a wzmianka o „trzynastym roku Jozjasza” jest różnie reinterpretowana. Por. [artykuł dostępny w www.biblistyka.umk.pl]. Pierwszy okres działalności Jeremiasza przypada na czas od powołania do reformy religijnej Jozjasza. Jeremiasz, wówczas jeszcze mało znany, nie odegrał większej roli w przeprowadzaniu tej reformy, która mimo iż stanowiła ważny krok na drodze do ujednolicenia kultu, nie spełniała oczekiwań proroka. Nie wykorzeniała synkretyzmu, ani nie rozwiązała zasadniczych problemów religijnych w królestwie. Drugi okres działalności przypada czas po śmierci Jozjasza pod Megiddo — czas panowania jego synów Joachaza i Jojakima. W tym okresie prorok starał się walczyć z bałwochwalstwem i synkretyzmem, które odżyły po śmierci Jozjasza. Na skutek bezkompromisowej postawy popadł w konflikt z królem, został pozbawiony prawa wstępu na teren świątyni i musiał się ukrywać.