szef Kierownictwa Marynarki Wojennej wydał zarządzenie o szczegółowym etacie dywizjonu okresu pokojowego. Dywizjon składał się z: dowództwa dywizjonu i plutonu gospodarczego, plutonu łączności, 3 baterii armat plot. kal. 75 mm Schneider wz. 1922/24 x 2 działony, drużyny km, drużyny pomiarowej, drużyny łączności i drużyny gospodarczej. Zakończenie organizacji dywizjonu zaplanowano na 1 kwietnia 1936 r. dodatkowo sformowano pluton nasłuchowy i pluton km. Z obsługami prowadzono szkolenie i maskowano budowane obiekty dywizjonu. Od marca 1939 roku w dywizjonie wprowadzono dyżury bojowe odbywane sukcesywnie bateriami. Z uwagi na naruszanie przestrzeni powietrznej nad terytorium wybrzeża przez samoloty niemieckie, były one kilkakrotnie ostrzeliwane amunicją sygnalizacyjną. 1 czerwca dowódca dywizjonu rozkazem nr 24 powołał 24 baterię półstałą kal. 40 mm Bofors wz. 1938 w składzie 4 plutonów x 2 działa. W dniu 23 sierpnia 1939 roku w wyniku zarządzonej mobilizacji alarmowej w grupie zielonej w terminie 28 godzin w 2 morskim dywizjonie artylerii przeciwlotniczej zmobilizowano: dowództwo dywizjonu, pluton łączności, pluton dozorowania, 3 baterie stałe x 2 armaty kal. 75 mm Schneider wz. 1922/24 bateria półstała x 8 armat kal. 40 mm Bofors wz. 38 i 2 kal. 40 mm Bofors wz.36 kompania km plot.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 2 Morski Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.