Indygenizm miał mieć znaczenie m.in. w wyborach prezydenckich w Peru w 1990, kiedy to Alberto Fujimori, sam pochodzenia japońskiego, odwoływał się do dziedzictwa i kultury indian, dzięki czemu odniósł zwycięstwo nad Mario Vargasem Llosą. Indygenizm grał też dużą rolę w zwycięskiej kampanii prezydenckiej pochodzącego z ludu Keczua Alejandro Toledo (prezydentura Peru, 2001).
Przeciwnicy indygenizmu (o bardzo różnych sympatiach politycznych, zarówno Mario Vargas Llosa jak i marksiści) uważają, że jest to doktryna antynowoczesna, sprzeciwiająca się modernizacji. Indygenizm nie ma oferować żadnych rozwiązań politycznych, lecz ma cechy archaicznej utopii. Wiążąc ściśle pochodzenie i przynależność etniczną indian z wartościami, niedostępnymi innym obywatelom, cechować się ma ukrytym rasizmem, nie pozwalającym na porozumienie czy ewolucję tożsamości. Krytycy proponują dbałość o podniesienie poziomu życia Indian i ich włączenie w społeczeństwo, zamiast zasklepiania ich w odrębnej tożsamości.
Przypisy
Bibliografia
Zobacz też Novela indigenista
Kategoria:Kierunki w malarstwie Kategoria:Literatura iberoamerykańska Kategoria:Prądy literackie Kategoria:Doktryny polityczne