400 Ewangelie i Dzieje W (032) Kodeks Waszyngtoński V Mk 1, 1 – 5, 30 Dp (06) Kodeks z Clermont VI Dzieje i Listy F (010) Kodeks Augiański IX Listy Pawła G (012) Kodeks Boerneriański IX Listy Pawła
Inne rękopisy: , , (?), , 066, 0177, 36, 88, 181, 255, 257, 338, 383 (Dzieje), 440, 614, 913, 915, 917, 1108, 1245, 1518, 1611, 1739, 1836, 1874, 1898, 1912, 2138, 2298.
Ojcowie Kościoła i starożytne przekłady Już Polikarp ze Smyrny (zm. 156) cytował Dzieje Apostolskie według tekstu zachodniego. Tekstem zachodnim posługiwał się Ireneusz, Tertulian, Cyprian, Nowacjan. Tekst zachodni przejęły przekłady starołacińskie (Afra i Itala) i niektóre starosyryjskie (kuretoński). W rękopisach przetrwał aż do wieku XIV.
Historia Powstał prawdopodobnie w okolicach Antiochii na początku II wieku. W Egipcie był obecny około roku 200 i pełnił rolę drugorzędnego tekstu. Rozpowszechnił się przede wszystkim na zachodzie: Północna Afryka, Galia i Północne Włochy. Istnieje kilka typów tekstu zachodniego, a relacja między nimi jest trudna do ustalenia. Należy przyjąć, że w różnych miejscach i czasie dokonano w nim kilku niezależnych od siebie zmian. Na ogół były to dodatki pochodzące z tradycji ustnej. Czasem jednak usuwano z tekstu biblijnego niektóre frazy, czego dowodem jest Kodeks Bezy.
Zobacz też Tekst aleksandryjski Tekst bizantyński Tekst cezarejski Textus receptus
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Typy tekstu Nowego Testamentu