Wyróżnienie takiej grupy wiąże się z przyjęciem hipotezy mówiącej o ewolucji trzonowców u ssaków. Obecne stekowce jako dorosłe osobniki nie mają zębów. Jednak młodociany dziobak, kopalne stekowce i Ausktribosphenida łączy zwór trzech guzków na trzonowcach, tworzących trójkąt bądź literę V. Takie trzonowce noszą miano trybosfenicznych. Trzonowce trybosfeniczne uważano długo za cechę charakteryzującą podgromadę ssaków żyworodnych (Theria), obejmującą łożyskowce, torbacze i ich wymarłych krewnych. Stekowce uznawano za spokrewnione z kopalnymi grupami o liniowym ułożeniu guzków: morganukodontami, dokodontami, trykonodontami i wieloguzkowcami. Wszystkie te taksony łączono ze stekowcami w podgromadę ssaków jajorodnych (Prototheria). Zdefiniowanych w ten sposób, ssaków jajorodnych nie uważa się już za pewny klad, jako że liniowe ułożenie guzków jest cechą pierwotną wśród ssaków. Nie można na niej wesprzeć wyróżnienia podgrupy, wymagającej wspólnych cech zaawansowanych ewolucyjnie. Zamiast tego dostępne dowody wskazują, że stekowce pochodzą z mezozoicznej radiacji trybosfenicznych ssaków na kontynentach południowych (odnosi się do nich nazwa grupy Australosphenida, znacząca „południowe krawędzie”).