Menzura nie była pojedynkiem (starciem zbrojnym w sprawach honorowych), ale raczej szczególnym, korporanckim testem umiejętności szermierczych, wymaganym dla awansu w korporacyjnej hierarchii. Popularna plotka o licznych pojedynkach Bismarcka wynika z nieodróżniania przez autorów tych informacji pojedynku od menzury..
W 1835 roku rozpoczął pracę w sądzie w Berlinie, a następnie w Akwizgranie, gdzie był egzekutorem sądowymNigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 128., potem krótko urzędnikiem w Poczdamie, w 1838 odbył roczną służbę wojskową jako szeregowy w Garde-Jäger-Bataillon. W 1839 r. powrócił do rodzinnego, ale podupadłego majątku i podjął się jego prowadzenia. W krótkim czasie zdołał znacząco polepszyć kondycję ekonomiczną swych posiadłości. Jednocześnie uczestniczył w licznych polowaniach i balach okolicznej szlachty, sporo pił, odbył też szereg podróży, odwiedził Anglię, Szkocję, Francję, Szwajcarię. Tryb życia młodego Bismarcka uległ zmianie dopiero po śmierci jesienią 1846 r. jego bliskiej przyjaciółki , pod wpływem tego wydarzenia stał się głęboko religijnym pietystą.