Następnie cały batalion został przeniesiony z Mińska do Wilejki, gdzie dołączyli do niego kolejni kolaboranci. W rezultacie jego liczebność wzrosła do około 1000 ludzi. Przemianowano go jednocześnie na 13 Białoruski Batalion Policyjny SS (przez miejscową ludność był nazywany białoruskim batalionem SS). Batalion został przez Niemców podzielony na poszczególne pododdziały, które rozmieszczono we wszystkich rejonach Okręgu Generalnego „Weißruthenien”, podporządkowując je miejscowym komendantom SD. Większa część batalionu pozostała w Wilejce.
Pod koniec czerwca 1944 batalion wraz z wojskami niemieckimi rozpoczął ewakuację z Białorusi. Oddział trafił do Augustowa (Polska). Narastające konflikty niemiecko-białoruskie doprowadziły do dezercji około 150 żołnierzy na czele z porucznikiem Antonem Bandykiem, Drozdem i Mochartem. Drozd i Mochart zostali pojmani i rozstrzelani (według innego przekazu por. Mochart został tylko ranny i zdołał uciec). Dowódca batalionu zwolnił wszystkich białoruskich oficerów z pełnionych obowiązków i podporządkowano ich rozkazom ROA. Mijając Narew, batalion dotarł do Ciechanowa.