W sezonie 1952 w klasie wojewódzkiej OWKS wygrał swoją grupę, a w dwumeczu o zwycięstwo w całych rozgrywkach pokonał Spójnię Lubań Śląski i został Mistrzem Dolnego Śląska. W 1952 roku wprowadzono nowy system o awans lub spadek z II ligi. Drużyna II ligowa bez względu na zajęte miejsce po zakończeniu rozgrywek mistrzowskich rozgrywała dwa spotkania barażowe z mistrzem swojego okręgu: 16 listopada 1952 OWKS Wrocław (mistrz Dolnego Śląska) – Pafawag Stal Wrocław (drużyna II-ligowa) 3:1 (dwie bramki Lizurka i jedna Kajdasza dla Śląska, dla Pafawagu Majewski). 23 listopada 1952 Pafawag Stal Wrocław – OWKS Wrocław 0:1 (bramka samobójcza). Mimo tych zwycięstw z Pafawagiem, OWKS Wrocław nie uzyskał awansu do II ligi, ponieważ postanowiono od następnego sezonu 1953 znacznie ją zmniejszyć. Okrojono ją z 40 do 14 drużyn, w związku z czym 26 zespołów II ligowych musiało przejść do nowo powstałej III ligi piłkarskiej. Dla OWKS w nowej drugiej lidze zabrakło więc miejsca. „Przecież wojskowi wyeliminowali Pafawag” protestowali wrocławscy działacze, w Warszawie mówiono „mamy reorganizację”K. Mielczarek, Historia Śląska Wrocław – część 4, Odebrany awans, Program wydany na mecz Śląsk – GKS Jastrzębie, 3 maja 2008..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Śląsk Wrocław (piłka nożna) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.