Pierwszą fazę wojny lądowej zakończyło poddanie się amerykańskich oddziałów, otoczonych przez połączone siły brytyjsko-indiańskie pod Frenchtown 22 stycznia 1813 roku.

Na okres zimy obie strony konfliktu zaprzestały działań. Wojna została wznowiona dopiero w połowie roku 1813 działaniami zmierzającymi do przejęcia kontroli nad Wielkimi Jeziorami. W ich wyniku Brytyjczycy zapanowali nad jeziorem Ontario, podczas gdy jezioro Erie przeszło pod kontrolę Amerykanów po zwycięskiej bitwie. Kapitan Perry odzyskał wówczas Detroit. W pierwszym okresie kampanii 1813 roku inicjatywa była po amerykańskiej stronie. 27 kwietnia, po zwycięskiej bitwie zajęli York, po czym przesunęli się w stronę Fortu George, który jednak skutecznie oparł się napastnikom. Kolejnym niewykorzystanym sukcesem Amerykanów dowodzonych przez Williama Henry’ego Harrisona była bitwa pod Moraviantown (inaczej Thames), w której poległ przywódca indiańskiej konfederacji (Tecumseh). Nie powiodła się próba przeniesienia wojny do Dolnej Kanady. Amerykanie zostali pokonani w bitwach pod Châteauguay i pod Crysler’s Farm, co zmusiło ich do wycofania się do Górnej Kanady.