utożsamiane z Plejadami), siedem lumaši (gwiazdozbiorów), siedmiu mędrców, siedem boskich praw, siedem wielkich wiatrów, siedmiu bogów losu, siedem złych demonów, siedem imion Isztar, a do podziemnej krainy Kur prowadziło siedem bram (miało to zapewne oznaczać, że po ich przekroczeniu niemożliwy jest powrót). Ponadto mieli pojęcie siedmiu synów, siedem sag, bóg Enlil manifestował się w siedmiu gwiazdach, przed potopem było siedem miast w Mezopotamii, a w mitach i legendach występował wątek za siedmioma górami, co miało wskazywać, że kraina o której opowiada mit znajduje się bardzo daleko. Siedem pojawia się w sztuce, np. ręka z siedmioma palcami (ma to symbolizować doskonałą moc), drzewo o czternastu gałęziach (z każdej stron po siedem), siedmiogłowe węże np. Muszmahhu. Liczbę siedem wprowadzano do mitów o bogach i herosach.
Za przykład dzieła o szczególnym nagromadzeniu siódemki może służyć Epos o GilgameszuBilgamesz (w wersji akkadyjskiej Gilgamesz), był królem Uruku z ok. 2700 p.n.e. Według eposu mury Uruk zostały założone przez siedmiu mędrców, bramy miały siedem zapór, a w mieście tym przechowywano siedem sag (pochodzących sprzed potopu). Topór Bilgamesza ważył siedem min i siedem talentów.