thumb|right|200px|Codex Boreelianus, reprezentuje wczesną postać tekstu bizantyjskiego. Tylko sześć rękopisów reprezentujących tekst bizantyjski sprzed wieku IX zachowało się do naszych czasów, ale wśród manuskryptów w IX wieku jest już dominujący, natomiast po XII wieku jest już niemal jedynym pozostającym w użyciu tekstem Nowego Testamentu.
Papirusy Tylko .
Majuskuły Codex Mutinensis, Cyprius, Mosquensis I, Campianus, Petropolitanus Purp. (wiele obcych naleciałości), Sinopensis, Kodeks Gwelferbytański A, Guelferbytanus B, Nitriensis, Nanianus, Monacensis, Tischendorfianus IV, Sangallensis, Tischendorfianus III, Petropolitanus, Rossanensis, Codex Beratinus, Dionysiou, Vaticanus 2066, Kodeks 047, 049, 052, 053, 054, 056, 061, 063, 064, 065, 069 (?), 093 (Dzieje), 0103, 0104, 0105 (mieszany), 0116, 0133, 0134, 0135, 0136, 0142, 0151, 0197, 0211, 0246, 0248, 0253, 0255, 0257, 0265, 0269 (tekst mieszany), 0272, 0273 (?), 0281.
Minuskuły Ponad 80% minuskułów reprezentuje tekst bizantyjski, około 20% ma tekst mieszany (bizantyjski jest jednym z elementów), a tylko 2% nie ma żadnych bizantyjskich naleciałości.