System sygnalizacji R2 – system sygnalizacji skojarzony z kanałem. Służy do przekazywania informacji pomiędzy dwoma przełącznikami telekomunikacyjnymi w celu zestawienia połączenia. Pomimo iż protokół ten został stworzony w latach 60. XX wieku, jest wciąż używany w niektórych krajach Azji, a także Ameryki Łacińskiej.
Sygnalizacja R2 składa się z dwóch głównych działów: sygnalizacji liniowej, sygnalizacji rejestrowej.
Sygnalizacja liniowa Sygnalizacją liniową zajmuje się grupa protokołów odpowiedzialnych za zajmowanie i zwalnianie zasobów podczas próby zestawienia połączenia telekomunikacyjnego. Do tego celu wykorzystywane są głównie tylko dwa pierwsze bity informacji sygnalizującej. Są to bity A i B, pozostałe bity C oraz D nie mają przypisanej szczegółowej funkcji. Ich wartości różnią się pomiędzy poszczególnymi krajami korzystającymi z tego systemu.
Sygnalizacje liniową możemy podzielić na trzy różne typy: analogową – zgodną z normą ITU-U Q.411, w której wykorzystywana jest sygnalizacja poza pasmem; cyfrową – zgodną z normą ITU-U Q.421, która może być wykorzystywana w łączach dwukierunkowych. W wersji tej używa się sygnalizacji poza szczeliną czasową.