Pałac Kawalera wzniesiono w latach 1903–1906 jako jeden z ostatnich dużych obiektów powstałych w obrębie świerklanieckiej rezydencji Donnersmarcków. Inwestorem był Guido Henckel von Donnersmarck, a projekt przygotował Ernst von Ihne, architekt związany z dworem cesarskim w Berlinie.
Budynek przeznaczono dla gości książęcej rodziny. Przebywali w nim przedstawiciele arystokracji oraz osoby uczestniczące w uroczystościach i polowaniach organizowanych w świerklanieckich dobrach. Wśród gości rezydencji znajdował się cesarz Wilhelm II Hohenzollern.
Dom Kawalera uzupełniał funkcjonalnie główny pałac Donnersmarcków. W przeciwieństwie do pałacu i Starego Zamku przetrwał zniszczenia oraz rozbiórki, które dotknęły zespół po II wojnie światowej.
Okres międzywojenny
Po włączeniu Świerklańca do Polski budynek był wykorzystywany w związku z działalnością instytucji powołanych po podziale Górnego Śląska. W latach 1924–1937 mieszkał w nim Felix Calonder, były prezydent Szwajcarii i przewodniczący Komisji Mieszanej dla Górnego Śląska.
Komisja Mieszana działała na podstawie polsko-niemieckiej konwencji genewskiej dotyczącej Górnego Śląska. Rozpatrywała sprawy wynikające z podziału regionu oraz skargi związane z przestrzeganiem praw mieszkańców.
Okres powojenny