Uzbrojenie przeciwpodwodne ogółu okrętów było stosunkowo słabe, w postaci 1 zrzutni na 6 bomb i 2 miotaczy bomb głębinowych – jak w typie J, lecz z większym zapasem 45 bomb. Jedynie cztery pierwsze okręty typu L, dzięki mniejszej masie dział, otrzymały bardzo silne uzbrojenie przeciwpodwodne w postaci 2 zrzutni i 8 miotaczy dla 110 bomb głębinowych. Wszystkie okręty wyposażone były w hydrolokator Asdic.
Lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze było takie samo jak w typie J/K/N, składające się z poczwórnej armaty 40 mm „pom-pom” i dwóch poczwórnych wkm-ów na skrzydłach nadbudówki dziobowej. Armata 40 mm umieszczona była na małej nadbudówce za kominem (kryjącej ciągi wentylacyjne tylnej kotłowni) i dysponowała szerokim polem ostrzału w poziomie, ale była umiarkowanie skuteczna. W toku wojny uzbrojenie to stało się niewystarczające i okręty już wchodziły do służby z dodanymi dwoma działkami Oerlikon 20 mm po bokach platformy reflektora, a okręty z działami 120 mm – jeszcze z dwoma podwójnymi wkm-ami Vickers 12,7 mm na pokładzie rufowym. Od końca 1942 zamieniano mało skuteczne wkm-y na dalsze dwa działka 20 mm, a w latach 1943-1944 ich liczba wzrastała do 6-10, w większości na podwójnych podstawach Oerlikon Mk V.