Niszczyciele typów L i M – seria 16 brytyjskich dużych niszczycieli okresu II wojny światowej, należących do dwóch takich samych typów: L i M (po 8 okrętów). Służyły od 1940 roku do lat 50. w Wielkiej Brytanii, następnie do 1972 w Turcji. Jeden okręt, ORP „Orkan”, służył podczas wojny w Polskiej Marynarce Wojennej.
Historia Niszczyciele typów L i M stanowiły ostatni przedwojenny typ brytyjskich dużych niszczycieli, po typach Tribal i J (inaczej J/K/N). Przewidywano je do roli osłony zespołów floty, dlatego miały dysponować uniwersalną artylerią i odpowiednio dużą przewagą prędkości nad nowymi pancernikami (rozpatrywano m.in. projekt wielkiego niszczyciela o wyporności 3200 t, prędkości 42 w. i uzbrojeniu w 6 dział 133 mm, lecz zdecydowano się na bardziej konwencjonalny wariant będący rozwinięciem istniejących niszczycieli). Nowe okręty ostatecznie oparto na konstrukcji udanego typu J, jedynie nieco powiększono rozmiary kadłuba i moc siłowni. Największą zmianą było zastosowanie po raz pierwszy na niszczycielach brytyjskich uniwersalnej artylerii głównej w postaci sześciu dział 120 mm nowej konstrukcji w trzech zamkniętych wieżach.