W latach 1974–1984 dyrektor Zespołu Szkół Hutniczo-Mechanicznych w Sosnowcu, w skład którego wchodziło 5-letnie technikum i 3-letnie, policealne studium zawodowe, liceum zawodowe i zasadnicza szkoła zawodowa przyzakładowa, około 580 uczniów. Za jego czasów szkoła stała się przodująca w województwie wskutek modernizacji sal lekcyjnych i procesu dydaktyczno-wychowawczego. W roku 1978 odbyła się tu konferencja ok. 180 dyrektorów szkół zawodowych zorganizowana przez Kuratorium Oświaty i Wychowania w Katowicach. Szkoła przoduje w honorowym krwiodawstwie, zajmuje I miejsce w kraju we współzawodnictwie ogólnopolskim szkolnych komend OHP, I miejsce w kraju w działalności drużyn sanitarno-obronnych, otrzymuje najwyższe wyróżnienia, m.in. Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”, Medal Komisji Edukacji Narodowej.
Po dwóch zawałach serca przechodzi na emeryturę w 1984 roku i przez następne 3 lata jest nauczycielem w niepełnym wymiarze godzin w Technikum Elektronicznym.
Równolegle, w latach 1951–1966, pracuje jako referendarz, kierownik sekretariatu Wydziału Zaocznym Państwowego Technikum Korespondencyjnego, a po przekształceniu go w Technikum Zaoczne Mech. Elektr.