Wkrótce po kongresie berlińskim, 13 marca 1879 został mianowany przez sułtana tureckiego pierwszym generalnym gubernatorem nowo powstałej Rumelii Wschodniej. Jego kandydaturę poparły mocarstwa zachodnioeuropejskie oraz Rosja. Po przybyciu 15 maja do stolicy Rumelii, Płowdiwu, Bogoridi zastąpił swój fez bułgarskim kołpakiem, dowodząc w ten sposób przywiązania do Bułgarów i poparcia dla aspiracji zjednoczeniowych wyrażanych przez bułgarską część ludności kraju. W czasie swojej pięcioletniej kadencji zbliżył się z działaczami Partii Liberalnej, z którymi łączyła go m.in. niechęć wobec Rosji. Dzięki poparciu Bogoridiego liberałowie zwyciężyli w wyborach do parlamentu przeprowadzonych w 1883.
W kwietniu 1884 upłynęła jego kadencja na stanowisku gubernatora. Na skutek sprzeciwu Rosji oraz polityków Partii Narodowej nie został wybrany powtórnie.
W 1886, po abdykacji Aleksandra I Battenberga, kandydował na stanowisko następcy tronu Księstwa Bułgarii, ale przegrał z Ferdynandem I Koburgiem.
Zmarł w 1910 w Paryżu. Jego imieniem została nazwana główna ulica strefy pieszej w Burgasie.
Bibliografia
(artykuł w portalu Partii Radykalno-Demokratycznej, kopia z Internet Archive)
Kategoria:Urzędnicy Imperium Osmańskiego Kategoria:Bułgarscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1822 Kategoria:Zmarli w 1910 Kategoria:Osoby pochodzenia bułgarskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule