Pierwszej taśmie McKenziech.
13 stycznia 1962 Dylan nagrał „Fixin' to Die” dla programu Cynthii Gooding w radiu WBAI w Nowym Jorku. Emisja tego utworu (wraz z innymi nagranymi wówczas) nastąpiła 11 marca w audycji „Folksinger's Choice”.
Wersja albumowa Dylana jest wykonana na gitarze nastrojonej modalnie na „otwartym” akordzie D. Dla podkreślenia ciężkiego nastroju tego bluesa Dylan stosuje technikę ślizgową (ang. slide) niemal wyłącznie na strunach basowych.
Wersje innych wykonawców Dave Van Ronk nagrał „Fixin' to Die” na swoim albumie z 1969 r. Inside Dave Van Ronk. Joe MacDonald z grupy Country Joe and the Fish wykorzystał ten utwór do swojej antywojennej wersji znanej pod tytułem „Fixin' to Die Rag”, którą wykonał na Festiwalu w Woodstock. Znakomite trio folkowo-bluesowe – John Koerner, Dave Ray i Tony Glover – nagrało tego bluesa na świetnym albumie Lots More Blues, Rags & Hollers w 1964 r. W 1965 r. nagrała go na swojej płycie Many a Mile Buffy Sainte-Marie. Grupa Led Zeppelin wykorzystywała fragmenty tego bluesa w koncertowym wykonaniu utworu „Whole Lotta Love”, co zostało udokumentowane na albumie Led Zeppelin BBC Sessions. W 1994 r. umieścił go na swoim albumie Strange Voices Col. Bruce Hampton. W 2002 r.