kości tych nie odkryto w jednym miejscu i mogą należeć do różnych zwierząt. Późniejsi autorzy zaliczali do tego gatunku inne skamieniałości odkryte w Anglii, w Niemczech oraz w Argentynie wyłącznie na tej podstawie, że należały one do pliozaurów o dużych rozmiarach. W 1959 r. lektotypem gatunku został ustanowiony jeden z kręgów szyjnych z jego serii oryginalnej, OUMNH J. 10441. Knutsen (2012) stwierdził, że lektotyp nie ma cech budowy pozwalających odróżnić go od kręgów innych gatunków z rodzaju Pliosaurus poza P. brachydeirus; na tej podstawie zaproponował wyznaczenie nowego neotypu – czaszki NHMUK 39362 odkrytej w osadach formacji Kimmeridge Clay odkrytej w Dorsetshire. Benson i współpracownicy (2013) zgodzili się, że zaproponowany przez Knutsena neotyp ma cechy diagnostyczne pozwalające odróżnić go od przedstawicieli innych gatunków z rodzaju Pliosaurus; jednak do czasu wystosowania oficjalnej petycji do Międzynarodowej Komisji Nomenklatury Zoologicznej i jej pozytywnego rozpatrzenia lektotypem P. macromerus pozostaje OUMNH J. 10441, a gatunek ten pozostaje nomen dubium.