Stopień doktora został uznany w 1945 r. przez Radę Wydziału Weterynaryjnego we Wrocławiu, gdzie uzyskał także stanowisko adiunkta i gdzie wziął udział przy organizowaniu Katedry Badania Środków Spożywczych UniwersytetuBezpośrednio po II wojnie światowej istniała we Wrocławiu tylko jedna szkoła wyższa – Uniwersytet Wrocławski, z której najpierw wyodrębniła się uczelnia techniczna (Politechnika Wrocławska), a w 1951 r. – Wyższa Szkoła Rolnicza.. Kierownikiem tej katedry mianowany został w roku 1948 i pozostał na tym stanowisku aż do przejścia na emeryturę 30 września 1984.

W 1952 r. ukończył dodatkowo studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, uzyskując dyplom lekarza medycyny.

Pozostając pracownikiem naukowo-dydaktycznym Wyższej Szkoły Rolniczej uzyskał w 1955 tytuł docenta, profesora nadzwyczajnego w 1960, a zwyczajnego w 1971 r. Podczas swojej kariery naukowej i dydaktycznej był promotorem 21 prac doktorskich i 7 habilitacyjnych, kilkakrotnie pełnił też funkcje dziekana i prodziekana Wydziału Weterynaryjnego.