W XVIII wieku, na skutek działań kontrreformacji, uczelnia straciła swój protestancki charakter i podupadła.
W 1802 została zreorganizowana i przekształcona w instytucję państwową przez Karola Fryderyka. Od tego czasu nosi ona imiona obu władców. W kręgu Uniwersytetu rozwinął się prąd literacko-artystyczny zwany romantyzmem heidelberskim.
Rankingi Uniwersytet rokrocznie zajmuje wysokie pozycje w krajowych i międzynarodowych rankingach. + Uniwersytet w Heidelbergu w międzynarodowych rankingachNazwa rankinguMiejsce w NiemczechMiejsce w EuropieMiejsce na świecie11247319663134421454
Pracownicy uczelni i studenci Wykładowcy i pracownicy naukowi
Philipp Lenard – w 1866 uzyskał stopień doktora, a od 1896 był profesorem fizyki teoretycznej w Heidelbergu Albrecht Kossel – dyrektor Instytutu Fizjologii Otto Meyerhof – studiował w Heidelbergu, w latach 1929–1938 pracował w Instytucie Badań Medycznych Karl Volkmar Stoy – kierownik Katedry Pedagogiki w latach 1865–1874 Richard Kuhn Walther Bothe Georg Wittig Bert Sakmann J. Hans D. Jensen Fritz Lipmann André Michel Lwoff – odbył staż u Otto Meyerhofa w latach 1932–1933 Severo Ochoa de Albornoz George Wald – odbył staż u Otto Meyerhofa Rudolf Mößbauer Olimpia Fulvia Morata
Studenci
Inni absolwenci
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Heidelberg