czyli tak jak wszystkie bardzo stare piosenki, z biegiem czasu ulegała najrozmaitszym przeróbkom. Krótką historię tego utworu napisał Archie Green i umieścił na okładce albumu Sarah Ogan Gunning - A Girl of Constant Sorrow w 1967 r. Wynika z niego, iż pierwszy zapisany tekst utworu pochodzi z 1913 r. w związku z niewidomym piosenkarzem z Monticello w stanie Kentucky, Dickiem Burnettem. W 1918 r. Cecil Sharp dołączył piosenkę do swojego zbioru i opublikował pod tytułem „In Old Virginny”. W 1936 r. Sarah Ogan spersonalizowała utwór zastępują ogólne „man” (człowiek) bardziej osobistą formą „girl” (dziewczyna) w czasie, gdy jej mąż Andrew Ogan był śmiertelnie chory. Jej tekst dotyczył samotności daleko od domu i przewidywał jej smutne wdowieństwo.
Wersja Dylana jest przerobioną wersją piosenki w formie wykonywanej na początku lat 60. przez New City Ramblers (grupa Mike’a Seegera), Joan Baez i innych.
Wersje Boba Dylana Dylan nagrywał ten utwór na początku lat 60. XX wieku kilkakrotnie. Po raz pierwszy pojawił się na tzw.