Toluen, metylobenzen – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów aromatycznych, stosowany często jako rozpuszczalnik organiczny. Znajduje się w wykazie prekursorów środków odurzających.
Otrzymywanie Otrzymywany jest w wyniku katalitycznego reformowania ropy naftowej lub frakcyjnej destylacji smoły pogazowej albo na drodze destylacji balsamu peruwiańskiego z południowoamerykańskiego drzewa woniawca balsamowego (Myroxylon balsamum).
Właściwości Toluen jest bezbarwną cieczą o przyjemnym, intensywnym zapachu. Nie miesza się z wodą, jest natomiast mieszalny z większością rozpuszczalników organicznych. Toluen jest substancją łatwopalną, w postaci płynnej spala się żółtym, silnie kopcącym płomieniem.
Historia Toluen został po raz pierwszy wyizolowany i scharakteryzowany w latach 1837–1838, jako jeden z produktów destylacji żywicy przez Filipa Neriusza Waltera i Pierre’a Josepha Pelletiera. Nadali mu oni nazwę . Z kolei Henri Étienne Sainte-Claire Deville w 1841 r. wyizolował toluen z , uważając go za związek izomeryczny z . Nadał mu nazwę , co Jacob Berzelius w 1843 r. uznał za nieodpowiednie i zaproponował nazwę . W 1850 r.