Był, obok takich ludzi jak: Giacomo Casanova (1725–1798) i (1740–1819) największym pamiętnikarzem XVIII wieku. Jego talenty literackie podziwiali: Goethe, Lord Byron, Barbey d’Aurevilly, Paul Valéry i Paul Morand. Mówił o sobie, że ma tuzin ojczyzn. Nie był przywiązany do Belgii, ani do innych krajów.
Mianowany pułkownikiem armii austriackiej przed bitwą pod Kunowicami, wysłany do Wersalu, by zawiadomić francuskich sojuszników o zwycięstwie austriackim, jakim była bitwa pod Maxen. Znał dobrze i odwiedzał Voltaire’a, Rousseau, Madame de Staël. Z Katarzyną Wielką regularnie korespondował.
12 lutego 1785 został mianowany na stopień generała artylerii, a 6 września 1808 na stopień marszałka polnego.
Dzieła Pełne wydanie jego dzieł liczy 34 tomy, w tym: Lettres à Eugénie sur les spectacles (1774) Céphalide, ou les Autres mariages samnites, comédie en musique (1777) Préjugés et Fantaisies militaires (1780) Colette et Lucas, comédie en musique (1781) Coup d'œil sur Belœil (1781) Fantaisies militaires (1783) L’Amant ridicule, proverbe en prose (1787) Mélanges militaires, littéraires et sentimentaires (1795–1811) Mémoires sur les Juifs (1795–1811) Les Embarras, pièce en un acte (manuscrit) Contes immoraux