Prace ruszyły w czerwcu 1911.
W 1913 otwarto odcinek pomiędzy Groß Schwechat a Fischamend-Reichsstraße, a w 1914 stopniowo kolejne: Groß Schwechat - Kittsee, Wien-Großmarkthalle – Groß Schwechat i wreszcie 15 listopada Kittsee – Pozsony. Na terenie Wiednia i Pozsony obowiązywały przepisy tramwajowe, na odcinku międzymiastowym - przepisy kolejowe.
Przebieg trasy Liczyła ona 69 kilometrów normalnotorowej (1435 mm) linii, podzielonej na 3 zasadnicze części:
część miejska w Wiedniu zaczynała się przy dworcu Wien Hauptzollamt (obecnie dworzec Wien Mitte), a pierwszym przystankiem było Großmarkthalle. Do Groß Schwechat prowadziła trasa o długości 12,5 kilometra, zasilana prądem stałym 600 V, podobnie jak wiedeńska sieć tramwajowa i taki miała ona charakter. Jeździły tam pojazdy zbliżone wyglądem i parametrami do tramwajów, choć czasem zdarzały się lokomotywy ciągnące wagony. Odcinek wiedeński powstał specjalnie na potrzeby tej linii i nie krzyżował się z innymi wiedeńskimi liniami i była niemal na całym odcinku jednotorowa (z wyjątkiem fragmentu Großmarkthalle - Radetzkybrücke). odcinek międzymiejski o długości 50,5 kilometrów pomiędzy stacjami Groß Schwechat i Kittsee miał charakter typowej kolei zasilanej prądem zmiennym 16,5 kV 16 2/3 Hz.