W roku 1772 został wybrany inkwizytorem państwowym (inquisitore di stato). W okresie: 26 I 1773 - 26 I 1775 doża Genui. Za jego rządów jako doży genueńskiego, miał zostać zniesiony (ordonans z października 1774 roku) w Genui zakon jezuitów. Pier Francesco Grimaldi, wiedząc, że wielu arystokratów ma słabość do zakonu, zwlekał z wykonaniem decyzji. Ostatecznie Genua była ostatnim miastem, które wydaliło jezuitów. Pod koniec czasu urzędowania jako doża Pier Francesco zapadł na zdrowiu. Ciężko chorował przez pięć miesięcy. Udało mu się wyzdrowieć, gdy był już o krok od śmierci. Musiał na miesiąc (7 VII-5 VIII 1774) leczenia opuścić pałac dożów Genui i wyprowadzić się na ten czas do swego własnego domu. W roku 1776 Pier Francesco został prezydentem Magistrato di Guerra.
Jego żoną była Giulia Durazzo, córka Giuseppe Durazzo, z którą miał czworo dzieci.
Bibliografia A. Valenti Durazzo, I Durazzo da schiavi a dogi della Repubblica di Genova, Massetti, Brescia 2004.
Kategoria:Włoscy wojskowi Kategoria:Władcy Genui Kategoria:Urodzeni w 1715 Kategoria:Zmarli w 1791