W 1973 na Śląskiej Akademii Medycznej otrzymał stopień naukowy doktora nauk medycznych na podstawie pracy zatytułowanej Rozbiór grupy chorych poddanych naprawczym operacjom nosa w I Klinice Chirurgicznej Śląskiej Akademii Medycznej w okresie 1.10.66 do 31.12.69. W latach 1968–1974 był zatrudniony na stanowisku starszego asystenta i adiunkta w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej. W listopadzie 1974 wygrał konkurs na stanowisko ordynatora liczącego około 70 łóżek oddziału chirurgii ogólnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Prudniku, gdzie pracował do grudnia 1978. Odejście ze szpitala spowodowane było otrzymaniem przez niego stanowiska adiunkta na swojej macierzystej uczelni. W 1981 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych na podstawie oceny ogólnego dorobku naukowego oraz przedłożonej rozprawy habilitacyjnej pt. Doświadczalne i kliniczne problemy leczenia ostrego zapalenia trzustki z zastosowaniem diety bezresztkowej. Następnie przebywał na kilkumiesięcznym stypendium naukowym w Rijece. Po powrocie przeniósł się do I Kliniki Chirurgicznej Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, gdzie zajął się m.in. sprawami dotyczącymi przeszczepem nerek. Pod jego kierownictwem powstał tam renomowany w Polsce ośrodek specjalizujący się w transplantacji nerek.