Jego rządy biskupie w Płocku przypadły w trudnych czasach wielkiej wojny północnej, która przyczyniła się do znacznego spustoszenia diecezji. Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 rokuActum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.].. Był uczestnikiem Walnej Rady Warszawskiej 1710 rokuVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 98..
Sam Ludwik Bartłomiej w relacji o stanie diecezji którą przesłał do Rzymu w 1717 r. liczbę zniszczonych kościołów oceniał na 50. Troszczył się on jednak gorliwie o ich odbudowę, wiele świątyń osobiście konsekrował, odbudował także w 1716 zamek biskupi w Broku. Zatwierdził w 1708 kult łaskami słynącego obrazu Matki Bożej w Żurominie, a w 1719 opiekę nad sanktuarium powierzył jezuitom, sprowadzonym z Pułtuska. Przeprowadził wizytację diecezji.