W kulminacyjnym momencie ofensywy Wehrmachtu na Francję Maurice Thorez w audycjach radiowych z Moskwy wzywał oddziały francuskie, by nie stawiały oporuPaul Johnson Historia świata (od roku 1917), London 1989, wyd. Polonia Book Fund, , s. 388..
Pod okupacją niemiecką PC (Jacques Duclos) podjęła rozmowy z niemieckimi władzami okupacyjnymi w kwestii oficjalnego wydawania w Paryżu dziennika partyjnym L’HumanitéBrûlures de l’histoire (FR3, 5 octobre 1993): «L’Humanité, KPF i okupacyjne władze niemieckie » zapis odcinka serii dokumentalnej w INA (Institut national de l’audiovisuel)(język francuski).. Pomimo wcześniejszego antywojennego stanowiska partii już od 1940 działacze ugrupowania brali udział w oporze przeciw represjom nazistowskim i rządu kolaboracyjnego.
Po agresji III Rzeszy na ZSRR komuniści francuscy rozpoczęli aktywne uczestnictwo we francuskim ruchu oporu (Résistance), odzyskując wiarygodność w oczach części opinii publicznej Francji. W 1936 roku partia liczyła 235 000 członkówJean-Paul Brunet, Histoire du PCF, PUF, 1987., w czasie okupacji z rąk Niemców zginęło aż 75 000 członków PCFMichael Scott Christofferson French Intellectuals Against the Left: The Antitotalitarian Moment of the 1970's s. 29..