według innej wersji, że jest to zwierzę ciągnięte przez centaura w kierunku ołtarza. Z kolei Arabowie widzieli w tym obszarze nieba panterę. Według jednego z mitów greckich wyobraża arkadyjskiego króla Likaona, zamienionego w wilka, gdy ośmielił się wystawić na próbę Zeusa, podając mu podczas uczty ludzkie mięso. Utożsamiany również z wilkiem złożonym w ofierze bogom Olimpu przez uczonego centaura Chirona.
Dążący do „chrystianizacji” nieba Julius Schiller chciał zastąpić Wilka Beniaminem, protoplastą jednego z dwunastu plemion Izraela.
Dopiero w Renesansie zaczęto na nowo dostrzegać w tym obszarze nieba postać dzikiego psa i jako pierwszy przedstawił je w ten sposób Johann Bayer w Uranometrii, opublikowanej w 1603 roku.
Gwiazdy Wilka W Wilku nie ma gwiazd pierwszej wielkości, ale za to jest sporo gwiazd 2. i 3. wielkości. Nietrudno je zauważyć pomiędzy Centaurem i Skorpionem, ale jakoś mało przypominają wilka. Alfa (α) Lupi – olbrzym typu widmowego B o masie równej około 11 mas Słońca, ale świecący 20 tysięcy razy jaśniej od niego. Znajduje się około 515 lat świetlnych od Słońca. Jest to gwiazda zmienna typu Beta Cephei o amplitudzie zmian blasku zaledwie 0,03. Gwiazda czasem nazywana jest Kakkab (z arab.