Edmund Emanuel Dell (ur. 15 sierpnia 1921 w Londynie, zm. 28 października 1999 tamże) – brytyjski polityk, członek Partii Pracy, Partii Socjaldemokratycznej i Liberalnych Demokratów, minister w rządach Harolda Wilsona i Jamesa Callaghana.
Życiorys Pochodził z rodziny o żydowskich korzeniach. Podczas II wojny światowej walczył w szeregach Korpusu Strzelców oraz w Królewskiej Artylerii. Dosłużył się rangi porucznika. Po wojnie studiował w Queen’s College na Uniwersytecie Cambrige, uzyskując w 1947 r. dyplom z historii nowożytnej. Następnie rozpoczął pracę w Imperial Chemical Industries w Manchesterze, gdzie odpowiadał za handel z państwami Ameryki Łacińskiej. Wkrótce został wiceprezesem Plastics Division.
W 1953 r. Dell został wybrany do rady miasta Manchesteru, gdzie zasiadał przez 7 lat. W 1955 r. podjął nieudaną próbę dostania się do Izby Gmin z okręgu Middleton and Prestwich. W wyborach 1959 r. Dell nie wystartował. Wygrał wreszcie wybory 1964 r. i zasiadł w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Birkenhead. Wkrótce został parlamentarnym prywatnym sekretarzem Johna Diamonda. W 1968 r. został ministrem stanu ds. handlu. W 1969 r. objął analogiczne stanowisko w ministerstwie zatrudnienia. W 1970 r. został członkiem Tajnej Rady.