PzKpfw VI Tiger (Panzerkampfwagen VI Tiger, Sd.Kfz. 181, potocznie Tygrys) – niemiecki czołg ciężki z okresu II wojny światowej. Uzbrojony w armatę kalibru 88 mm i 2 karabiny maszynowe MG 34 kal. 7,92 mm.
Początki projektu Po I wojnie światowej w Niemczech tworzono projekty ciężkich czołgów od połowy lat 20. W 1937 roku zaczęto prace nad przyszłym ‘Tygrysem’. W prace nad nowym czołgiem ciężkim dla armii niemieckiej zaangażowały się przedsiębiorstwa MAN, Daimler-Benz oraz Henschel, w 1939 roku dołączyło do nich Porsche. Ostatecznie w konkursie pozostały Henschel i Porsche.
Podczas II wojny światowej okazało się konieczne skonstruowanie pojazdu zdolnego niszczyć nowe radzieckie czołgi, po tym jak zauważono, że pancerz niemieckich PzKpfw III oraz PzKpfw IV jest z łatwością przebijany przez działa, w które uzbrojony był czołg T-34. W tym okresie odkryto również, że działo przeciwlotnicze Flak 36 kal.88 mm wykazuje się niezwykłą skutecznością w niszczeniu T-34. Niemcy postanowili więc zbudować czołg ciężki wyposażony w tę armatę co doprowadziło do skonstruowania czołgu PzKpfw VI Tiger. "Tygrys" przyjął swój pierwotny kształt w kwietniu 1942 roku, kiedy powołano komisję, aby oceniła konkursowe prototypy. Na terenie jednostki wojskowej w Kętrzynie zaprezentowano i przetestowano modele firm Porsche i Henschel.