Franz Xaver Wernz SJ (ur. 4 grudnia 1842 w Rottweil, zm. 19 sierpnia 1914 w Rzymie) – niemiecki prezbiter katolicki, jezuita, 25. Przełożony Generalny Towarzystwa Jezusowego.
Ojciec Wernz był najstarszym z ośmiorga dzieci głęboko wierzących rodziców. Od wczesnych lat pragnął zostać jezuitą, być może pod wpływem uroku kościoła parafialnego w Rottweil, który przed kasatą należał do jezuitów i zawierał wiele śladów tez przynależności. Obrazy wielu świętych jezuitów, misje dawane przez jezuitów pomogły mu podjąć decyzję o wstąpieniu do zakonu. Nowicjat rozpoczął 5 grudnia 1857 w Gorheim koło Sigmaringen, a pierwsze śluby złożył 8 grudnia 1859 roku. W latach 1864–1868 i 1872-1873 był prefektem i nauczycielem w jezuickiej szkole Stella Matutina w Feldkirch, Austria. Studiował filozofię i teologię w Maria Laach i Akwizgranie. Podczas Kulturkampfu Ottona von Bismarcka wygnano jezuitów z Niemiec. Wernz znalazł schronienie w kolegium jezuickim Ditton Hall w Lancashire w Anglii i ostatecznie, w 1881, osiadł w St. Bueno w Walii. Po rocznych prywatnych studiach został profesorem prawa kanonicznego w Ditton Hall i później w St. Bueno.