Na czele dyrekcji szkoły stanęła Maria Micewicz, jednak po krótkim czasie została w tej roli zastąpiona przez księdza Bronisława Lausa, ten zaś przez Leona Przemienieckiego.
Gimnazjum Polskie było jedną z czterech szkół średnich z wykładowym językiem polskim w ówczesnej Republice Litewskiej (1918–1940). Oprócz gimnazjum kowieńskiego istniały jeszcze gimnazja w Wiłkomierzu i Poniewieżu oraz polskojęzyczne gimnazjum kowieńskie utrzymywane przez państwo litewskie. Do szkoły kowieńskiej uczęszczali młodzi Polacy – członkowie polskiej mniejszości narodowej na Litwie, z Kowna i spoza obszaru stolicyWedług oficjalnych danych litewskich w Kownie mieszkało 4,54% Polaków, jednak dane te uznawane były za niewiarygodne przez polskich działaczy na Litwie oraz badaczy Litwy w Polsce. Szacunki oparte na wynikach wyborów parlamentarnych w 1923 roku pokazują, że Polacy stanowili w Kownie 31,5% ludności. Zob. m.in. Władysław Wielhorski, Litwa współczesna, Sekcja Geograficzna Towarzystwa Wiedzy Wojskowej, Warszawa 1938, s. 241;