Wkrótce potem, we wrześniu 1945 PD oficjalnie wznowiła swoją działalność, która trwała jednak tylko dwa lata. W 1947 komuniści rozpoczęli budowę systemu totalitarnego i zlikwidowali całą opozycję polityczną.
Partia Demokratyczna po roku 1989 19 grudnia 1989 działacze opozycji antykomunistycznej wznowili działalność PD i włączyli ją w struktury Związku Sił Demokratycznych (ZSD). Przewodniczącym partii został Boris Kjurkczijew, którego w 1990 zastąpił Stefan Sazow. W tym samym roku przyjęto program nawiązujący do neokonserwatyzmu i gospodarki rynkowej.
W ramach ZSD działacze PD wystartowali w 1990 w wyborach do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego 7. kadencji, a rok później w wyborach do Zgromadzenia Narodowego 36. kadencji, zdobywając w obu przypadkach część mandatów deputowanych. W latach 1991–1992 przedstawiciele PD objęli dwa stanowiska ministerialne w rządzie Dimitrowa, zaś Stefan Sazow został przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego.