Carl Friedrich Otto Westphal (ur. 23 marca 1833 w Berlinie, zm. 27 stycznia 1890 w Kreuzlingen) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.
Życiorys Urodził się w Berlinie jako syn Ottona Carla Friedricha Westphala (1800–1879) i Karoline Friederike Heine. W 1851 zaczął studia medyczne; studiował w Berlinie, Heidelbergu i Zurychu. Po ukończeniu studiów podjął pracę w berlińskim szpitalu Charité, i został asystentem Wilhelma Griesingera oraz Karla Idelera. W 1869 został profesorem nadzwyczajnym psychiatrii, a w 1874 profesorem zwyczajnym.
Uczniami Westphala byli m.in. Binswanger, Fürstner, Hitzig, Moeli, Siemerling, Sioli, Westphal, Pick, Oppenheim i Wernicke.
Po 1886 zaczęły się u niego nasilać objawy postępującej choroby umysłowej, które ostatecznie doprowadziły do jego odejścia z kliniki i katedry. Zmarł w sanatorium w Kreuzlingen. Badanie pośmiertne ujawniło zaniki płatów czołowych i zwyrodnienie sznurów tylnych, prawdopodobnie na tle kiłowym. Wspomnienia o nim napisali BinswangerBinswanger O. Zum Andenken an Carl Westphal. Deutsche Medizinische Wochenschrift 10 (1890), Ernst Siemerling i MoeliKarl Moeli. Zur Erinnerung an Karl Westphal. Berlin, 1890.