Włodzimierz Dionizy Ledóchowski SJ, Halka-Ledóchowski (ur. 7 października 1866 w Loosdorfie, zm. 13 grudnia 1942 w Rzymie) – austriacki hrabia, polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, 26. przełożony generalny Towarzystwa Jezusowego. Zwolennik faszyzmu włoskiego, propagator antysemityzmu i antykomunizmu w polityce Watykanu.
Życiorys i rodzina Urodził się w Loosdorf, blisko St. Pölten (Dolna Austria) jako jedno z dziewięciorga dzieci hrabiego Antoniego Augusta Ledóchowskiego (1823–1885), rotmistrza huzarów i szambelana cesarskiego i Józefiny z d. Salis-Zizers (1831–1909) z pochodzenia Szwajcarki, wnuk generała Ignacego Ledóchowskiego. Jego stryjem był kardynał i prymas Polski Mieczysław Halka-Ledóchowski. Dwie siostry, Julia (święta Urszula Ledóchowska) i Maria Teresa (błogosławiona Maria Ledóchowska), wybrały życie klasztorne. Brat, Ignacy Kazimierz Ledóchowski, został generałem dywizji w Wojsku Polskim.
Ledóchowski był w latach 1877–1881 austriackim cesarsko-królewskim paziem.
Studiował na Theresianum w Wiedniu, gdzie służył jako dworzanin cesarzowej Elżbiety Bawarskiej (Sisi, 1837–1898). Studiował także prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym został przyjęty do seminarium duchownego.