Tadeusz Pióro (ur. 15 marca 1960 w WarszawieRozbiórka: wiersze, rozmowy i portrety 26 poetów (rozmawiała Magdalena Rybak, fotografowała Elżbieta Lempp), wyd. Biuro Literackie, Wrocław 2007, s. 230) – polski poeta, prozaik, felietonista, historyk literatury, tłumacz z języka angielskiego (między innymi tłumaczenia Ashbery’ego, Schuylera, Harry’ego Mathewsa).

Życiorys W roku 1993 obronił doktorat na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley (o twórczości Jamesa Joyce’a i Ezry Pounda). Do roku 1997 wykładał na Southern Methodist University w Dallas, następnie pracował na stanowisku adiunkta anglistyki na Uniwersytecie Warszawskim. W 2015 roku habilitował się na podstawie pracy Frank O’Hara a schyłek modernizmu.

Zadebiutował w 1992 roku, tomikiem poetyckim Dom bez kantów, wspólną publikacją z Kubą Koziołem i Andrzejem Sosnowskim. Opublikował pięć książek poetyckich samodzielnie i dwie jako współautor.

Członek redakcji magazynu „Wino” oraz „Literatury na Świecie”. Felietonista kulinarny „Przekroju” (2000–2005), a także miesięcznika „Pani”. Redaktor naczelny „Dwukropka” (2002–2003). W 2016 nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia w kategorii poezja za tom Powązki

Mieszka w Warszawie.