Rusałka Dnistrowaja (, pol. „Rusałka Dniestrowa”) – jeden z pierwszych w Galicji ukraiński almanach literacki, wydany w Budapeszcie w grudniu 1836 (z datą 1837) przez działaczy Ruskiej Trójcy. Wydanie „Rusałki” było impulsem do rozwoju tworzącej się literatury ukraińskiej, a także impulsem rozwoju nowoczesnego języka ukraińskiego.
Wprowadzenie W I połowie XIX wieku wśród ukraińskich uczonych w Galicji trwał spór o to, czy ukraińskim językiem literackim ma być język cerkiewno-słowiański, czy też język prostego ludu. Dyskutowano również nad ortografią oraz alfabetem: cyrylica czy ukraińska łacinka.
Pierwszym utworem, wydanym w mowie ludu, była żartobliwa trawestacja Eneidy Wergiliusza (cz. I wydana w 1798, całość w 1842) Iwana Kotlarewskiego. Do budzenia narodowej świadomości Ukraińców przyczyniły się również (wydawane po polsku) utwory literatów „szkoły ukraińskiej”: Maria Antoniego Malczewskiego, Zamek kaniowski Seweryna Goszczyńskiego, poezje Józefa Bohdana Zaleskiego i Tymka Padury oraz twórczość Kazimierza Brodzińskiego i Michała Czajkowskiego.
Również duże zasługi dla rejestracji „żywego języka” położyli Polacy: Adam Czarnocki (Zorian Dołęga-Chodakowski) oraz Wacław Zaleski (1833 – Pieśni polskie i ruskie ludu galicyjskiego).