Po ukończeniu studiów był pracownikiem Archiwum Akt Nowych w Warszawie oraz w Instytucie Zachodnim w Poznaniu. W 1989 został zatrudniony w Instytucie Krajów Socjalistycznych PAN w Warszawie. W 1990 przeszedł do pracy w Instytucie Studiów Politycznych PAN, gdzie został profesorem zwyczajnym i kierownikiem Zakładu Studiów nad Niemcami. Był również pracownikiem dyrektora Biura ds. Mniejszości Narodowych Ministerstwa Kultury i Sztuki (w tym p.o. dyrektora), wykładowcą Collegium Civitas, Wyższej Szkoły Mazowieckiej oraz Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Łazarskiego w Warszawie.
Specjalizuje się w problematyce przymusowych przesiedleń ludności w Europie środkowo-wschodniej w latach 1945–1950 i badaniach nad mniejszościami narodowymi. Zajął się także tematyką kolaboracji w okresie II wojny światowej.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011). W 2000 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi. W 2024 otrzymał Nagrodę Klio III stopnia w kategorii autorskiej za książkę Krajobrazy biograficzne Rafała Lemkina.